ما برای هر امتی شریعت و معبدی قرار دادیم
تا به ذکر نام خدا بپردازند
آنها را از حیوانات روزی دادیم
پس خدای شما خداییست یکتا
همه تسلیم فرمان او باشید
ای رسول ما تو متواضعان و مطیعان را بشارت ده.
"سوره ی مبارکه ی"
حـــج
دنیا گذر گاهی است
آغاز و پایان ناپدیدار
راهی ، نه هموار
یک بار از آن خواهی گذشتن
آه
یک بار
یک بار...
"فریدون مشیری"
هله عاشقان بشارت، که نماند این جدایی
برسد به یار دلدار، بکند خدا خدایی
به مقام خاک بودی، سفر نهان نمودی
چو به آدمی رسیدی، هله تا به این نپایی
تو مسافری روان کن، سفری بر آسمان کن
تو بجنب پاره پاره، که خدا دهد رهایی
نفسی روی به مغرب، نفسی روی به مشرق
نفسی به عرش اعلا، که ز نور اولیایی
منگر به هر گدایی، که تو خاص ازان مایی
مفروش خویش ارزان، که تو بس گران بهایی
به صف اندر آی تنها، که سفندیار وقتی
در خیبر است برکن، که علی مرتضایی
صنما تو همچو شیری، من اسیر تو چو آهو
به جهان که دید صیدی، که بترسد از رهایی؟
همگی وبالم از تو، به خدا بنالم از تو
ز همه جدام کردی، ز خودم مده جدایی
"مولوی"
در کارها بر خدا توکل کن
خدا برای مدد و نگهبانی کفایت است.
"سوره ی مبارکه ی"
سجده
آه!
شب است،
شب است و سیاهی،
عشق و تباهی،
زلف سیاه ،
و لطافت دستانت را ،
بی دریغ احساس میکنم.
امشب در دلم غوغایست ،
عشق چه می کند ،
با من خسته دل بی پروا،
تنهایم!
برگرد و ببین...
در این فکرم که خواهی ماند بامن مهربان یانه
به من کم میکنی لطفی که داری این زمان یانه
گمان دارند خلقی کز تو خواری ها کشم آخر
عزیز من یقین خواهد شد آخر این گمان یا نه
سخن باشد کسی کز غیر باید داشت پوشیده
نمیدانم که شد حرف منت خاطر نشان یانه
بود هر آستانی را سگی ای من سگ کویت
تو میخواهی که من باشم سگ این آستان یه نه
نهانی چند حرفی با تو از احوال خود دارم
در این اندیشه ام کز غیر میماند نهان یانه
اگر زین سان تماشای جمال او کنی وحشی
تماشا کن که خواهی گشت رسوای جهان یانه
"وحشی بافقی"
گروهی از راستان اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان نیکوست
همه با یاران و دوستان رو بروی یکدیگر بر آن سریر های عزت می نشینند
و پسرانی که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدیست گرد آنها به خدمت می گردند
با کوزه ها و مشربه ها و جام هایی پر از شراب ناب
نه هرگز دردسری یابند و نه مستی و رنج خمار کشند
و میوه ی خوش بر گزینند
و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند
و زنان سیه چشک و زیبا رو
که در بها و لطافت چون در لولو مکنونند
بر آنها مهیاست
"سوره ی مبارکه ی"
واقعه
من نمیدانم
که چرا گویند اسب حیوانی نجیب است
و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست
چشم ها را باید شست
جور دیگر باید دید
کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ...
"سهراب سپهری"
عيب از ما است، اگر دوست ز ما مستور است
ديده بگشاى كـــــه بينى همــه عالم طور است
لاف كـــم زن كـــــــــه نبيند رخ خـورشيد جهان
چشــم خفــاش كـــــه از ديدن نــورى كور است
يــــــــــا رب، ايــن پرده پندار كه در ديده ماست
بـــاز كن تــــا كــــه ببينم همــــه عالم نور است
كــــــــــاش در حلقه رندان خبرى بود ز دوست
سخن آنجا نه ز "ناصر" بــــــود از "منصـور" است
واى اگـــــر پــــــــرده ز اســــرار بيفتــــــد روزى
فاش گردد كه چه در خرقــــه اين مهجــــور است
چــــــه كنــــــــم تا به سر كوى توام راه دهند؟
كاين سفر توشه همىخواهــد و اين ره دور است
وادى عشق كه بى هوشى و سرگردانى است
مــــــدعى در طلبش بـــــوالهوس و مغــرور است
لـــب فرو بست هر آن كس رخ چون ماهش ديد
آنكــــه مـــــدحت كنـد از گفته خود مسرور است
وقت آن است كــــــــه بنشينم و دم در نـــــزنم
به همــــه كــون و مكان مدحت او مسطور است
"
خمینی کبیر"
بگوی ای پیامبر
در روی زمین گردش کنید تا
عاقبت آنان که تکذیب کردند را مشاهده کنید...
"سوره ی مبارکه ی "
انعام
آنجا که تو فرعون زمانی
در تیر رس باد خزانی...
"مسعود فرد منش"
به نادونی گرفتم کوره راهی
ندونستم که افتادم به چاهی
به دل گفتم رفیقی تابه منزل
ندونستم رفیق نیمه راهی
***
به گورستان سفر کردم صباحی
شنیدم ناله و افغان و آهی
شنیدم کله ای با خاک می گفت
که این دنیا نمی ارزد به کاهی
"بابا طاهر عریان"
خدا ذره ای به کسی ستم نکند
هر عمل نیکی را زیاد گرداند
و ( به نیکان ) از جانب خود مزدی بزرگ عطا کند.
"سوره ی مبارکه ی"
نساء
به چه می خندی؟!
یادت باشد که همیشه
همین قلب بی قرار
جای هزار غزل عاشقانه را می گیرد
تو بخند
تمام ترانه ها فدای یک تبسمت!
یغما گـلـرویی
.jpg)
تو کیستی ک من اینگونه بی تو بی تابم؟
شب از هجوم خیالت نمیبرد خوابم
تو چیستی که من از موج هر تبسم تو
بسان قایق سرگشته روی کردابم؟!
تو در کدام سحر بر کدام اسپ سپید؟
تورا کدام خدا؟
تو را کدام جهان؟
تو از کدام ترانه تو از کدام صدف؟
تو در کدام چمن همره کدام نسیم؟
تو از کدام سبو؟
من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه؟!
چه کرد با دل من آن نگاه شیرین ، آه!!!
مدام پیش نگاهی ، مدام پیش نگاه!
کدام نشاه دمیده از تو در تن من؟
که ذره ها وجود تو را که می بیند
به رقص می آیند
سرود می خوانند!
چه آرزوی محالیست زیستن با تو
مرا همین بگذارند یک سخن با تو/
به من بگو که مرا از دهان شیر بگیر!
به من بگو که برو در دهان شیر بمیر!
بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف!
ستاره ها را از آسمان بیار به زیر
تو را به هر چه تو گویی به دوستی سوگند
هر آنچه خواهی از من بخواه ، صبر مخواه
که صبر راه درازی ، به مرگ پیوسته ست !
تو آرزوی بلندی و دست من کوتاه
تو دور دست امیدی و پای من خسته ست
همه وجود تو مهر است و جان من محروم
چراغ چشم تو باز است و راه من بسته ست.
"فریدون مشیری"
