منم که شهره ی شهرم به عشق ورزیدن               منم که دیده نـیـالـــوده ام به بد دیــدن

وفاکنیم و ملامت کشیم و خوش باشیــــم               که در طریقت ماکافریست رنــجـیـدن

به پیر میکده گفتم که چیـــست راه نجات              بخواست جام می وگفت عیب پوشیدن

مراد دل ز تماشــای باغ عالــم چــیـست؟             بدست مردم چشم از رخ تو گل چیـدن

  مـبوس جز لب ساقـی و جام می حافـظ                       

  که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن